Safi: “Als Puna vroeger iets van Vlaamse bodem plaatste, las je alleen maar reacties over het accent.”

Safi is jarenlang onderdeel geweest van het succesvolle hiphop-duo Safi en Spreej. Het duo brak door in 2012 en heeft sindsdien met drie studio albums, verschillende succesvolle singles en samenwerkingen met onder andere Ronnie Flex, Hef en Sticks een flinke slag geslagen voor de Vlaamse hiphop. Na hun laatste album ‘Trots’ vonden zij dat het tijd was voor verandering en kozen beide heren voor hun solocarrière. Wij spraken af met Safi en hadden het over zijn bestaan als soloartiest, de opmars van Vlaamse hiphop in Nederland en een eventuele terugkeer van het duo Safi & Spreej.

He Safi, hoe gaat het met je?
Het is een tijdje stil geweest, hè? Het gaat goed met mij. Spreej en ik richten ons nu beiden op onze solocarrière. Er is dit jaar veel achter de schermen gebeurd en nu begint alles op zijn plaats te vallen. De muziek begint weer naar buiten te komen. Ik heb onlangs de tracks ‘Fine’, ‘Franchement’ en ‘Schoonheid’ gedropt en die krijgen heel wat aandacht van de blogs en op de radio. Ik heb niet te klagen.

Lekker muziek maken dus?
Precies. Ik ben op dit moment vooral aan het creëren en veel muziek aan het maken. Ik ben nog niet naar een project of album aan het toewerken. Dat kan ook niet, het gaat nog alle kanten op. Nu ik weer solo aan het werk ben, heb ik de vrijheid om 100% te doen wat ik zelf wil. Dat is fijn, maar ook even zoeken. Met Spreej moest vaak één van de twee water bij de wijn doen. Ik ben op dit moment zoveel stijlen aan het uitproberen, dat ik mijzelf misschien wel aan het herontdekken ben. Ik wil mensen laten zien wat ik in mijn mars heb, dat is veel meer dan dat ik de voorbije jaren heb kunnen uiten.

Zoals?
Ik experimenteer op dit moment met zang, ik wil kijken hoe dat aanslaat. Naast hiphop luister ik de laatste tijd ook veel naar andere genres, waar ik inspiratie uit haal. Het laatste album van Rihanna (Anti) was voor mij véél interessanter dan het laatste project van Eminem bijvoorbeeld. Ik maak op dit moment wat ik wil maken, zonder in het hokje rap te willen denken.

Geen album voorlopig dus.
Ik denk dat mensen daar niet meer zozeer op zitten te wachten. Fans zijn denk ik blijer als ik regelmatig een single of een clip drop. De vraag naar muziek is sowieso veranderd. Er is veel meer aanbod en het is makkelijker toegankelijk. Maar, het album komt er zeker. No way dat voordat ik dood ga, ik geen fysiek exemplaar van mijn eigen werk in handen heb gehad.

safi-joey-klene-img_0193

Even iets heel anders. Hoe is het om zonder je partner in crime op het podium te staan?
Dat ben ik nog beetje aan het ondervinden. De eerste keer dat ik weer in mijn eentje op het podium stond, was best wel een beetje eng. Als je met z’n tweeën op het podium staat, geef je elkaar toch een bepaalde energie, je stelt elkaar gerust. Maar het is ook een kwestie van wat je gewend bent. Ik heb vier jaar lang elke week samen opgetreden en plots valt dat weg. Je moet het alleen zien te doen.

En hoe gaat dat?
Het is iets waar ik enorm naar uit keek en ik begin steeds meer mijn draai te vinden. Ik kijk er écht naar uit om in mijn eentje die stages te rocken.

Lijkt me ook voor het publiek even wennen, je staat toch bekend als die guy van Safi en Spreej. Word je er niet af en toe moe van om als onderdeel van het duo te worden gezien i.p.v. een op zichzelf staande artiest?
Dat is iets dat wij denk ik voor het leven mee gaan dragen. Alhoewel, wij kijken ook niet meer naar Justin Timberlake als die ene van NSYNC. Je kunt het wel ontstijgen, maar ik kijk op dit moment vooral ook met trots terug op de Safi & Spreej periode. Het is daar voor mij allemaal begonnen, op professioneel vlak.

Mooi toch, dat Safi & Spreej zo populair was?
Onze samenwerking was eigenlijk een sporadisch gevolg gvan een samenwerking tussen twee soloartiesten die eenmalig bedoeld was. Plots kregen wij de aandacht van de media en voor wij het wisten was Safi & Spreej een ding, zonder dat wij daar een keuze in hadden. Dat is absoluut niet negatief bedoeld, ik heb een hele mooie tijd gehad. Maar je bent inmiddels wel weer vier jaar verder. Voor ons was Safi & Spreej de verandering, voor het publiek is het sologegeven de verandering.

Een andere verandering is dat de laatste tijd Vlaamse hiphop ook in Nederland steeds meer voet krijgt. Hoe kijk jij naar die ontwikkeling?
Ik ben heel trots op een Tourist, die in een volle Paradiso staat. Dat is iets dat in België een paar jaar geleden niet voor mogelijk werd gehouden. Het feit dat juist hij dat is, met zijn dialect, vind ik waanzinnig. Als Puna vroeger iets van Vlaamse bodem plaatste, las je alleen maar reacties over het accent. Dat wordt steeds minder, maar dat is toch iets sommige Nederlandse luisteraars wel tegenaan lopen.

Dialect speelt dus zeker een rol. Soufiane Eddyani, die heel populair is hier in Nederland, klinkt best wel Hollands. Dat steekt hij zelf ook niet onder stoelen of banken. Terwijl het gewoon een jongen uit Antwerpen is. Ik vind het echt super nice voor hem, dat hij zo goed in de markt ligt. Maar ik ben ervan overtuigd dat het ook in het Vlaams kan.

Waarom denk je dat het zolang geduurd heeft?
Ik heb geen idee, België is sowieso trager op een aantal vlakken. Hiphop in Nederland is bijna net zo mainstream als in Amerika. Ik zag laatst een video van Sevn Alias die twee maanden uit was en al een aantal miljoen views had. Daarna kwam ik terecht bij een video van Wiz Khalifa, die ook twee maanden uit was. Beiden hadden ongeveer evenveel views. Crazy.

safi-joey-klene-img_0204_edit

Iets heel anders: hoe gaat het met Eigen Makelij?
Wij zijn sinds kort een sublabel geworden van Sony. In december komt onze jaarlijkse mixtape uit, de achtste al. Het is echt een mooie plaat geworden. Met Hakim en Porto hebben wij dit jaar twee nieuwe aanwinsten. Het gaat goed dus, ja.

Jouw fans gaan het mij niet vergeven als ik het niet vraag. Komt er ooit nog een Safi & Spreej project?
Dat is wel hoe Spreej en ik de dingen hebben gelaten. Het antwoord op de vraag of er ooit een comeback komt wil ik voorlopig echter nog in het midden laten. Want net zoals je de voorbije 4 jaar niet kon voorspellen, kun je nu ook niet voorspellen waar deze solotrajecten ons gaan brengen.

Tekst: Tim de Ridder | Foto’s: Joey Klene

0 comments

Leave a Reply

Laat als eerste een comment achter

avatar
500
 
wpDiscuz