Wally A$M: “DE GEVANGENIS WAS GEWOON EEN TRAININGSKAMP VAN NEGEN MAANDEN.”

Het pas 18-jarige talent Wally A$M tekende begin dit jaar bij Noah’s Ark en bracht vorige week zijn eerste project uit onder de vleugels van het label. Wij spraken de rapper uit Den Haag over het A$M-collectief, zijn tijd in de gevangenis, de Herman Brood Academie en zijn De Finesser EP.

Startschot
Naar eigen zeggen luisterde Wally voor het eerst naar muziek toen hij Frank Ocean hoorde. Hij en zijn collectief Odd Future inspireerden de Hagenees om zich dieper in muziek te interesseren. Thuis zong Wally veel, maar met rappen begon hij pas op school.

Via klasgenoot Teach (A$M) raakte Wally vrijwel direct betrokken bij Agga Street Music, een collectief met producers uit Den Haag. Via Teach ontmoette Wally groepslid Dencho, die zo onder de indruk was van zijn kwaliteiten dat hij direct de studio in wilde met de jonge rapper. De twee reisden samen met rapper en engineer KOLLIN af naar de Amsterdamse studio van Smib-lid Dess Finesse. Het resultaat was de track Valuta én het startschot voor de carrière van de toen nog piepjonge Wally A$M.

“Valuta kreeg binnen no time 6000 plays op Soundcloud, dat was echt huge toen.”, vertelt de rapper uit Den Haag. “Ik vond het al spannend om die track op te nemen bij Dess Finesse thuis. Hij was onderdeel van Smib en daar keek ik natuurlijk tegenop. Gelukkig was hij heel gewoon.” De tracks van Wally en Dencho die daarop volgden behaalden vergelijkbare successen, waardoor de rapper langzaam een fanbase begon op te bouwen.

80 A4’tjes
In de laatste maanden van 2016 nam het leven van Wally een wending. Hij kwam terecht in jeugddetentie en even later in een gesloten inrichting. Het leven zonder vrijheid viel de rapper zwaar. Gelukkig kreeg Wally veel steun van de andere leden van A$M, zo vertelt hij. “Toen ik vastzat kwamen zij elke week nieuwe beats brengen. Ik heb heel veel geschreven in de gevangenis op de muziek die zij meenamen, ze waren heel loyaal aan mij en ik heb intense liefde voor ze.” In negen maanden tijd schreef Wally meer dan 80 A4’tjes vol met lyrics die hij tot op de dag van vandaag in een schoenendoos op zijn kamer bewaart. Uiteindelijk bleek dit, op een paar tracks na, vooral oefening te zijn, want het grootste gedeelte van de Hagenees zijn gevangenis-muziek kwam nooit uit. Wally: “Het was gewoon een trainingskamp van negen maanden.”

Toch bracht Wally wel wat muziek uit die achter gesloten deuren is geschreven, zoals Ik Pak De Guap En Ren Weg – Pt.1 en Praat Guap met Jacin Trill, vertelt de rapper. “Ik herinner me nog heel duidelijk dat ik die twee schreef. Die kwamen terecht op Days Before Vrijheid, mijn eerste project. Veel van die tracks zijn letterlijk dagen voor mijn vrijheid geschreven.”

Late Night
Wally’s echte doorbraak liet echter nog even op zich wachten, maar was al wel te vinden op Days Before Vrijheid. Eind 2017 noemden wij Late Night in onze twintig meest onderschatte tracks van het jaar en een aantal maanden later bleek dat we het bij het rechte eind hadden. Een stagiair van Noah’s Ark ontdekte de track en was zo enthousiast dat hij het nummer deelde met de rest van het label. De rest is geschiedenis. Op 30 maart 2018 tekende Wally bij Noah’s Ark.

“Het was altijd al een droom om voor Noah’s Ark te tekenen, al helemaal toen Leafs daar ook bij kwam.” vertelt Wally. “Ik wilde een tape maken met Eightythrilla en die opsturen naar het label, in de hoop dat ze me zouden tekenen. Dat project is vorige week uitgekomen.” De rapper heeft geen moment getwijfeld toen hij de mogelijkheid kreeg om te tekenen bij de platenmaatschappij. Wally had het geld nodig en heeft met het tekengeld zijn boetes afgelost. Hij vervolgt: “Bovendien heeft die signing een hoop rust in mijn hoofd gecreëerd. Nu kan ik van muziek rondkomen. Eerst was ik constant in survival-mode. Ik ben niet zielig, maar wat ik allemaal heb meegemaakt mag er wel wezen.”

Herman Brood Academie
Afgelopen zomer gaf Wally in een ander interview aan dat hij geen plannen meer had om ooit naar school te gaan (“Ik zat er nog aan te denken om naar de Herman Brood te gaan, maar fuck die shit.”). Dat is toch anders gelopen, aangezien wij de Hagenees ontmoeten voor een gesprek in het park naast de Utrechtse muziekschool. Hij vertelt: “Ik wilde graag weer naar school, maar toen hoorde ik wat je allemaal moest doen voor toelating. Een portfolio, een werkstuk, noem maar op, echt van die schooldingen. Ik heb vastgezeten en heel lang geen school gehad, dan heb je echt geen zin meer om dat allemaal te doen. Toen dacht ik: Ik doe het wel zonder, dat lukt anderen ook.”

Die mentaliteit veranderde toen Wally een aantal weken later moest optreden op Down The Rabbit Hole. Na zijn optreden werd hij aangesproken door een docent van de school. “Er kwam een guy op mij af die zich voorstelde als Dokter Moon. Ik kende hem niet, maar hij bleek dus te werken bij de Herman Brood Academie. Later kwam ik er zelfs achter dat hij zelfs Wu-Tang lid is, een legend dus. Hij complimenteerde me met mijn show en ik vertelde hem dat ik naar de HBA wilde. Uiteindelijk kon ik later instromen, zonder auditie ofzo. Nu zit ik hier in de klas met jongens als Leafs en Denthalon.”

De Finesser
Het nieuwste project van Wally, De Finesser EP, kwam vandaag precies een week geleden uit. Is de rapper uit Den Haag tevreden met het eindresultaat? Wally: “Ja en nee. Voor mijn gevoel pakt het te weinig streams. Of ik me daar druk om maak? Tuurlijk. Het is mijn brood en ook iets waar de boekers naar kijken, maar het is niet het doel waarvoor ik muziek maak.” Toch gelooft Wally als geen ander in zijn eigen muziek. Hij doet zijn eigen ding en De Finesser past daar naar eigen zeggen helemaal bij. Hij vervolgt: “Ik ben vooral heel blij dat het uit is, want dit is wat ik wil maken. Met dit project test ik of de mensen al klaar voor mij zijn. Diepgang is er niet in de Nederlandse rapscene, vind ik. Het is allemaal te happy. Mijn muziek is realistisch.”

Wally besluit: “Het is een kwestie van tijd tot mensen mij gaan beseffen. Alles wat ik uitbreng is harder dan mijn eerdere shit, dat is consistency. Ik vind het niet erg om langzaam te groeien, zolang er maar een stijgende lijn in zit.”

Tekst: Daniël Mol | Foto’s: Nelson Hillebrand